Znaleziono 0 artykułów
30.04.2020

Historia jednego zdjęcia: George Clooney na MTV Video Music Awards w 1995 roku

(Fot. Getty Images)

W połowie lat 90. w Radio City Music Hall w Nowym Jorku nagrodzono TLC za teledysk do „Waterfalls”, zespół Weezer za „Buddy Holly” oraz Michaela Jacksona i jego siostrę Janet za „Scream”. George Clooney wręczył nagrodę Madonnie za najlepszy kobiecy klip „Take a Bow”. 6 maja amant z Hollywood skończy 59 lat.

Rok 1994 był jednym z najlepszych w historii amerykańskiej telewizji. Rozśmieszali widzów „Seinfeld”, „Frasier” i „Przyjaciele”, straszyło „Z Archiwum X”, wzruszały „Beverly Hills 90210”, „Melrose Place” i „Ich pięcioro”. Ale najwięcej dramatów – cierpienia, chorób, żałoby – przeżywało się z pracownikami „Ostrego dyżuru”. A najprzystojniejszym lekarzem w szpitalu stworzonym w scenariuszu przez Michaela Crichtona był pediatra Doug Ross.

To skomplikowany typ, mógłbym go zagrać – miał ponoć powiedzieć George Clooney przed castingiem. Pochodził z dość ustosunkowanej w Hollywood rodziny – ciotka Rosemary była znaną wokalistką, tata Nick występował w telewizji, mama Nina wygrywała konkursy piękności. Miał urodę i dużo uroku, ale niezgrabna, lekko przygarbiona sylwetka, kędzierzawe, nieujarzmione włosy i uśmiech – trochę zbyt nieśmiały jak na amanta, nie wróżyły najlepiej. Nie zapowiadał się na gwiazdę.

W połowie lat 80. grał już w komediowym serialu o lekarzach „ER”, swoją drogą tak samo w oryginale brzmi tytuł „Ostrego dyżuru”. Vis comica mógł też pokazać w familijnym „The Facts of Life”, „Baby Talk”, który utrzymał się na antenie tylko rok, i kultowej „Roseanne”, gdzie zagrał w 11 odcinkach. Na chwilę przed premierą „Ostrego dyżuru” dwa razy wcielił się w rolę detektywa w dwóch różnych, równie zapomnianych serialach.

Dopiero Doug Ross, skrywający wrażliwość pod szorstką powierzchownością, opuszczony przez ojca, którego nigdy nie znał, i zraniony przez matkę, pozwolił Clooneyowi udowodnić, że może wcale nie był stworzony do komedii. Na potrzeby nowego serialu ściął wreszcie włosy, by prezentować się w ultrakrótkiej fryzurze na bad boya, jego uśmiech przestał wyrażać niepewność, a dowodził siły, ruchy stały się zdecydowane.

Wystarczył jeden sezon, żeby Clooney stał się Dougiem Rossem. Nietrudno było uwierzyć w to, że jest najlepszym pediatrą Ameryki. Oko do publiczności puścili nawet twórcy „Przyjaciół”, powierzając w jednym z wczesnych odcinków – „The One with Two Parts: Part 2” – Clooneyowi i jego koledze z planu „Ostrego dyżuru”, Noah Wyle’owi (młodziutki dr John Carter), role medyków, w których zadurzają się Rachel i Monica.

Clooney odszedł z serialu, który uczynił go gwiazdą, w 16. odcinku piątego sezonu. Pojawił się na planie jeszcze dwukrotnie – w finale sezonu szóstego, gdy jego serialowa ukochana Carol Hathaway (Julianna Margulies) wreszcie zdecydowała się spędzić z nim życie. Razem mieli wychowywać córki bliźniaczki. Gdy wiele lat później, w 2017 roku, miał zostać ojcem Elli i Alexandra, śmiał się, że właśnie dzieci Douga Rossa nauczyły go rodzicielstwa. „Ostry dyżur” doczekał się rekordowych wtedy 15 sezonów, Clooney pożegnał się z widzami w ostatnim, 328. odcinku wyemitowanym w 2009 roku.

Wtedy był już gwiazdą kina. Wcielał się w role wiecznych chłopców, uroczych oszustów, przystojniaków, którym wszystko uchodzi płazem. Wszyscy jego najważniejsi bohaterowie – w „Ocean’s Eleven”, „Co z oczu, to z serca” czy „Okrucieństwo nie do przyjęcia” – w subtelny sposób potrafili zmanipulować innych. Ze schematu zaczął wyłamywać się, grając u braci Coen, a potem kręcąc własne filmy, poczynając od „Good Night, and Good Luck” z 2005 roku. W Hollywood George stał się instytucją także dzięki zaangażowaniu społeczno-politycznemu. Aktywizmem na rzecz Darfuru zajmował się, jeszcze zanim wszyscy się zorientowali, że obowiązkiem celebrytów jest działanie w słusznej sprawie.

Długo nie chciał się ustatkować. W pewnym momencie ostał się jako jedyny wieczny kawaler swojego pokolenia. Podczas gdy jego najlepszy kumpel Brad Pitt zakochał się na zabój dwukrotnie – w Jennifer Aniston, a potem w Angelinie Jolie – Clooney randkował, ale niczego nikomu nie obiecywał. Na liście jego podbojów znalazły się Kelly Preston, Lucy Liu, Renée Zellweger i wiele innych.

27 września 2014 roku został mężem swojej żony. Amal Alamuddin, prawniczkę broniącą praw człowieka, poznał w lipcu 2013 roku, na randkę umówił się w październiku, a już w kwietniu się oświadczył. Trzy lata po ślubie zostali rodzicami. Teraz George siedzi w domu, czasami tylko rolę ojca zmieniając na rolę aktora, producenta albo reżysera (ostatnio w serialu „Paragraf 22”), a Amal jeździ po całym świecie. Wszędzie tam, gdzie jest potrzebna. Amant, który został pantoflarzem? Raczej mądry mężczyzna, który zrozumiał, że kiedyś trzeba dorosnąć.

Anna Konieczyńska
Proszę czekać..
Zamknij
Vogue Polska
Drogi Czytelniku,

Żeby móc dalej dostarczać Ci materiały redakcyjne wysokiej jakości i zgodne z Twoimi zainteresowaniami, potrzebujemy zgody na przetwarzanie Twoich danych osobowych. Jednocześnie zapewniamy, że dbamy o Twoją prywatność i bezpieczeństwo, nie zwiększając w żaden sposób naszych uprawnień. W każdej chwili możesz wycofać swoją zgodę.

Pliki cookie

Strona vogue.pl korzysta z plików tzw. cookie, w celu dostosowania jej funkcjonalności do potrzeb użytkowników. Szczegółowe informacje w zakresie polityki prywatności i zasad wykorzystania plików cookies dostępne są TUTAJ.

Wyrażam zgodę